آرشیو ژاله

درباره آرشیو ژاله

ژاله اصفهانی از سال‌های جوانی زندگی در مهاجرت را آغاز کرد و به گفتهٔ خودش، در طول حدود چهل سال، پنج بار خانه عوض کرد: اصفهان و تهران، باکو، مسکو، تهران و سرانجام لندن. آرشیو ژاله با تلاش داوطلبانه جمعی از دوستان بنیاد، به‌طور کامل دیجیتال‌سازی شد. اصل اسناد نیز در سال ۲۰۱۴ به مرکز اسناد و کتابخانهٔ ملی ایران در تهران منتقل گردید تا برای پژوهشگران و دانشجویان ایرانی در دسترس باشد. او در روزهای پایانی زندگی، در بستر بیماری، چنین گفت:

«از هر خانه، آرشیوم را ـ که طبیعتاً هر بار از خانهٔ قبلی بزرگ‌تر می‌شد ـ با چنگ و دندان و با سختی بسیار به خانهٔ بعدی می‌بردم. اکنون آرشیوم شامل حدود ۶۰ تا ۷۰ زونکن است و فرصتی برای دیگرجابه‌جایی آن نیست. این آرشیو را با شما دوستانم می‌سپارم تا آن را در جایی و به شکلی حفظ کنید؛ شاید روزی به کار شاعری جوان به پژوهشگری بیاید.»

قدردانی

ژاله، همان‌گونه که خود بارها گفته بود، با وسواس و دقت فراوان آرشیو شخصی‌اش را گردآوری و نگهداری کرده بود. با این حال، ساماندهی، دیجیتال‌سازی و فهرست‌نویسی این مجموعه کاری بسیار زمان‌بر و دقیق بود. چند تن از دوستان ژاله، نزدیک به چهار سال، هر هفته عصرهای چهارشنبه و پس از پایان کار روزانه‌ی خود، دست‌کم چهار ساعت از وقتشان را به این کار اختصاص دادند. آنان اسناد را تنظیم، اسکن، فهرست‌نویسی و اطلاعات هر سند را به‌صورت الکترونیکی ثبت کردند. نتیجهٔ این تلاش طاقت‌فرسا، حفظ آرشیو ژاله هم به‌صورت فیزیکی و هم دیجیتال بود. امروز نسخهٔ الکترونیکی این اسناد، بر پایهٔ فهرست تهیه‌شده، از طریق نیاز بنیاد قابل جست‌وجو و دسترسی است؛ و بدین‌گونه نیاز به خواستهٔ نهایی ژاله در حفظ و در دسترس قرار دادن آرشیوش پاسخ داده شده است. این کار بدون همراهی این دوستان امکان‌پذیر نبود و بنیاد صمیمانه از آنان سپاسگزاری می‌کند:

بنیاد همچنین از سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران با هزینه خود این اسناد را از لندن به ایران انتقال داد و مطابق موازین بین‌المللی کتابداری و آرشیو بین فهرست‌بندی آنها را مجدداً نموده و در اختیار عموم گذارده است و آقای مجید تفرشی که ارتباط بین این بنیاد و این سازمان را ایجاد نمودند، کمال تشکر را دارد.